Blog

16 czerwca 2020

Czy szpital ma obowiązek zapewnić pacjentowi dostęp do leków podczas hospitalizacji?

Na potrzeby niniejszego wpisu przyjmijmy następujący stan faktyczny: zespół ratownictwa medycznego przetransportował do szpitala pacjenta z ostrą niewydolnością serca, który od wielu lat cierpi na cukrzycę i wymaga insulinoterapii. Pacjent kilka dni spędził na Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej, w stanie śpiączki farmakologicznej. Po ustabilizowaniu sytuacji oraz wybudzeniu, przeniesiony został na oddział kardiologiczny, na którym przebywał kolejnych kilka dni. 

Łączny okres hospitalizacji wyniósł ponad 2 tygodnie. Pacjenta wypisano ze szpitala z nieuregulowanym poziomem glukozy we krwi oraz znacznymi jej wahaniami. Wcześniej przy regularnym stosowaniu insuliny pacjent nie miał takich problemów.

Jak się później okazało, insulina zgodnie z zaleceniami była podawana pacjentowi jedynie podczas jego pobytu na OIOM’ie, co znalazło odzwierciedlenie w treści sporządzonej dokumentacji medycznej. Brak było jednak jakiejkolwiek informacji na temat zaniechania insulinoterapii w dalszym okresu hospitalizacji, na oddziale kardiologicznym.

Z rozmów pomiędzy pacjentami jak również odwiedzającymi ich członkami rodzin wynika, że tego typu przypadki nie są odosobnione, a pacjenci podczas pobytu w szpitalu często nie otrzymują (pomimo, iż personel został o tym poinformowany) leków, które dotychczas regularnie przyjmowali w związku ze schorzeniami przewlekłymi na które cierpią.

Czy szpital miał obowiązek zapewnić pacjentowi wszelkie leki, w tym te niezwiązane bezpośrednio z przyczyną hospitalizacji? 

Odpowiedź na to pytanie znajdziemy w treści art. 35 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1373). W myśl ww. przepisu na szpitalu ciąży obowiązek zapewnienia pacjentowi nieodpłatnie leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych, jeżeli są one konieczne do wykonania świadczenia.  

Kiedy zatem wydanie leku należy uznać za konieczne do wykonania świadczenia? Z pomocą przychodzi interpretacja art. 35 ww. ustawy dokonana przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, gdzie co prawda podkreślono, iż przepis ten nie nakłada na szpital nieograniczonego obowiązku zapewnienia pacjentowi wszelkich leków, w tym leków, które przyjmował dotychczas w związku z chorobami przewlekłymi. Wyraźnie podkreślono jednak, że niedopuszczalne jest doprowadzenie do sytuacji, w której pobyt pacjenta w szpitalu będzie przyczyną zaprzestania zażywania przez niego leków w ramach kontynuacji terapii schorzeń przewlekłych niebędących przyczyną hospitalizacji.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że „Jedną z cech świadczenia szpitalnego jest jego kompleksowość, co należy rozumieć jako całościową, niewybiórczą opiekę nad pacjentem. Powyższe oznacza, że nie można utożsamiać leku koniecznego do wykonania świadczenia z przyczyną hospitalizacji (…) kompleksowość świadczenia szpitalnego konsumuje w sobie konieczność zapewniania leków, które są konieczne do sprawowania całościowej opieki nad pacjentem.”.

Autor:

Bartłomiej Pawłowski – prawnik, kancelaria Duraj Reck i Partnerzy

Więcej na blogu:

  • 21/02/2024

    Martyna Kasperska

    Częstym problemem w przypadku tzw. pracownika mobilnego, którego praca w zasadniczej części polega na przemieszaniu się pomiędzy miejscami, w których czekają na niego obowiązki (np. spotkania z kontrahentami w biurach w całym województwie, a nawet kraju), jest ustalenie od którego momentu rozpoczyna i kiedy kończy swoją pracę. Nie ma wątpliwości, że co do zasady dojazd pracownika z domu do pracy i z powrotem nie jest wliczany do czasu pracy. Jednak w przypadku przedstawicieli handlowych czy serwisantów, którzy często dysponują przy tym samochodem służbowym, granice między czasem prywatnym a czasem pracy mogą być trudne do ostrego zarysowania.

  • 16/02/2024

    Daniel Reck

    Jeśli przedsiębiorca prowadził działalność w 2023 r. i chce zmienić formę opodatkowania na rok 2024 r. tylko do 20 lutego ma czas na złożenie w tym zakresie pisemnego oświadczenia. Należy złożyć je za pośrednictwem Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEiDG) lub bezpośrednio we właściwym urzędzie skarbowym – w przypadku przedsiębiorców nie podlegających wpisowi w CEiIDG.

  • 14/02/2024

    Wojciech Sawicki

    15 lutego 2024 r. wchodzi w życie tzw. Ustawa Kamilka, która wprowadzi wiele rozwiązań mających na celu przeciwdziałać zagrożeniom związanym z przestępczością na tle seksualnym i zapewniać ochronę małoletnim. Jeżeli jesteś pracodawcą, a twoja działalność dotyczy wychowania, edukacji, wypoczynku, leczenia, świadczenia porad psychologicznych, rozwoju duchowego, uprawiania sportu lub realizacji innych zainteresowań przez małoletnich, lub też opieki nad nimi, to zanim zatrudnisz nowego pracownika, musisz sprawdzić czy nie jest on przestępcą seksualnym.